sokakların Deposu

sabah ve yine sıkıntı çöktü ,aslında neşeli ve hırslı başlıyorum ama o trafik ve kargaşanın göbeğine anlamsız  bir şekilde giriyorsun, sanki vardığın nokta varmayı istedğin noktaymış gibi saldırıyorsun ,geldiğin noktanın aslında seni boğan ,mecburen geldiğin yer olduğunu görüyorsun ,bu anlamsız ve gereksiz engeller senin gerçek engellerini perdeledğini anlıyorsun,dolaşıyor ,aşıyor ,dolaşıyor aşıyor ,bir sürü kısır döngü içinde duman altı oluyor ,şapşal bir şekilde günü ,anı zamanı geçiriyor ,bir kenarda doturup soluklanınca bomboş bir hayatı tamamlamaya az kaldığını farkediyorsun,  işte o an, zaten bulanık kimyan daha  da bulanık bir kıvam alıyor ve"sabah yine sıkıtı çöktü "oluyorum...(ve bundan size ne? dimi ?!!!)...(çünkü bu benim bulanıklığım...)